به دستش مى رسد كه مورخ 970 ق بوده و كاتب در مقدمه نوشته بود كه در مجمع ابو الفتح سلطان فريدون حسين بهادرخان مجلدات كثيره از ديوان حافظ جمع آورده و ندماىجليس به جمع و تصحيح مبادرت فرمودند . قدسى مى نويسد كه اين نسخه بسيار صحيح بود ولى دريغ كه بعضى از اوراقش به جهت اندراس از ميان رفته و جزوى از اواخر آن به كلى نابود گشته بود . قدسى مى گويد : بالاخره در روز جمعه سوم ربيع الثانى 1321 ق تصحيح و كتابت ديوان را به پايان رسانده است . او بعد از آن چند قصيده و غزل و رباعى از اشعار خودش را تحرير نموده است . نوع خط : نستعليق . كاتب : ابو على محمد قدسى حسينى شيرازى . تاريخ كتابت : 1322 ق در شيراز . توضيحات : تمامى صفحات جدول دار ؛ صفحهء عنوان به نام مظفرالدين شاه قاجار مصدّر است ؛ در شيراز كتابت و تصحيح شده است ؛ در اول نسخه نام ضياء الدين ابوالمكارم نجفى كاشانى . محل چاپ : هند ؛ بمبئى . مطبعه : سپهر مطلع نادرى . تاريخ طبع : 1322 هجرى قمرى . تعداد صفحات : 496 ؛ اندازه : 22 * 14 ؛ تعداد سطور : 15 . ( 740 ) دُرَرُ البلاغة لبّ انوار البلاغة ( اعتقادات - عربى ) از : عمران بن شيخ حسن بهايى ساكن اورنگ آباد ( دكن ) گزيده اى است از آثار و گفتار نظم و نثر ابو محمد طاهر سيف الدين كه به درخواست شيخ محمد على توسط عمران بهائى صورت گرفته و آن را به تاريخ ذى الحجة الحرام سال 1359 ق در دكن ، به اتمام رسانده است . اين گفتارها به شكل خطابه هاى كوتاه و اشعارى است كه در مدائح سروده شده است . آغاز : بسمله . الحمد للَّه‌رب العالمين على ما الوى و هو نعم النصير و نعم المولى و صلى ا للَّه‌على رسله الذى فاق الانبياء شرفا و فضلا و كرما و طولا و على آله الاطهار و صحبه الابرار الزاكين